martes, 7 de agosto de 2012

Los cambios en RTVE hacen retroceder al medio público más de una década

Con el cese de Ana Pastor culmina el proceso de gubernamentalización y dependencia partidaria de RTVE. Con la cadena de ceses iniciada tras el nombramiento del nuevo presidente de la Corporación se consolida el fin de un sueño: que la radiotelevisión pública estatal fuera como la BBC.


El nuevo presidente de la Corporación (elegido, por primera vez en 6 años, con el voto de un solo partido, lo que equivale a nombramiento gubernamental, como antaño),



González Echenique, el nuevo director de TVE, Ignacio Corrales y el de Informativos, José Somoano, han continuado la cadena de ceses iniciada con Juan Ramón Lucas, Pepa Fernández, Toni Garrido, Fran Llorente, Lara López y tantos otros, hasta culminar con los de Xavier Fortes, director de La noche en 24 horas, Alicia Gómez Montano, de Informe Semanal y Ana Pastor, de Los desayunos de TVE, quien ha rechazado una oferta de TVE para presentar un programa semanal en la noche.
Reconocimiento crítico, premios, prestigio y profesionalidad han sido demolidos en favor de un modelo que nos lleva a una década atrás.
A estos ceses, que suponen la “desaparición” de los medios de la Corporación RTVE de periodistas con un altísimo nivel de profesionalidad y credibilidad, les han seguido los correspondientes nombramientos. Buena parte de éstos han tenido como denominador común la recuperación del equipo de Alfredo Urdaci, director de los servicios informativos de TVE con el gobierno de Aznar, quien no sólo “recibió” la primera condena judicial de la televisión en España por manipulación informativa, sino que se caracterizó por un actuación periodística sesgada, claramente partidista en procesos y situaciones como la guerra de Irak, la crisis del Prestige o las diferentes movilizaciones sindicales contra la política económica y laboral del gobierno de aquellos años. Entre esos nombramientos están periodistas como Jenaro Castro, nuevo director de Informe semanal, Ángel Nodal, el número dos de Somoano, y otros directivos de tercer nivel para las distintas áreas de noticias como Cristina Ónega (Nacional), Silvia Rodríguez Marino (Economía), Diego Arizpeleta (Internacional) y Cristina Alcaine (Sociedad). Son, según TVE, periodistas “de reconocido prestigio y larga trayectoria en la casa”, pero cuyo nombramiento irá vinculado, inevitablemente al derribo, por el gobierno de Rajoy, de las beses legales, vía decreto, de una radiotelevisión pública independiente del gobierno y del partido que lo preside.

El de Ana Pastor ha tenido un significado muy especial porque fue la presentadora de un programa emblemático de debate, 59 segundos, continuó con Los desayunos de TVE y protagonizó algunos señalados enfrentamientos con algunos dirigentes políticos, entre ellos María Dolores de Cospedal, en defensa de la objetividad informativa y del rigor.

EL FIN DE LA MÁS FRUCTÍFERA ETAPA DE RTVE
Seis años ha durado la experiencia más fructífera y esperanzadora que ha vivido RTVE en su más de medio siglo de historia. El gobierno de Rodríguez Zapatero hizo una apuesta de fondo por una RTVE que tuviera como referente a la BBC británica.

Constituyó un Comité de Sabios del que formaron parte intelectuales de la talla de Emilio Lledó, Enrique Bustamante, Victoria Camps o Fernando Savater o González Urbaneja, entre otros. Éste comité elaboró un exhaustivo informe que sirvió de base para la elaboración de la nueva Ley de la radiotelevisión pública de ámbito estatal que descansaba en varias innovaciones trascendentales: la elección del presidente de la Corporación y de los consejeros con mayoría cualificada de dos tercios para evitar la designación gubernamental; la elección de su consejo de administración con una vigencia de 6 años para que no coincidiera con los períodos legislativos; la creación de un Comité de Informativos que velara por la objetividad y la profesionalidad de la información; la puesta en marcha de la figura del defensor del telespectador de RTVE y un largo etcétera de novedades que convertían a la radiotelevisión pública estatal en un referente europeo de calidad.




Programas como Tengo una pregunta para usted, 59 segundos, La noche en 24 horas o series emblemáticas como Amar en tiempos revueltos o Águila Roja, que combinaron calidad, rigor y capacidad de liderar sus respectivas franjas horarias, fueron consecuencia de esa impulso reformador. Además, los premios nacionales e internacionales, el elogio unánime de la crítica y el reconocimiento y el respaldo de la audiencia pusieron de relieve que la mayoría de los ciudadanos acogían favorablemente, incluso con entusiasmo, ese modelo.

Hoy, más de seis meses después de que el PP accediera al gobierno, RTVE no sólo ha dejado de ser independiente, sino que ha comenzado su “viaje en el tiempo” no ya hacia los años de Urdaci, sino hacia un modelo de radiotelevisión pública que se corresponde más con una sociedad autoritaria que con la sociedad democrática avanzada y plural que es referente en Europa y en el mundo.




venres, 3 de agosto de 2012

QUE SABEMOS OS PAIS E NAIS...

Fai xa uns días que fun a dar unha charla a uns país e nais sobre a “Educación en adiccións”, quedoume claro a falta de información que teñen os proxenitores tanto na escasa información sodre o mundo dás adiccións, así como a maneira de enfrontarse preventivamente a esta problemática.

Está claro que como digo moitas veces e cada vez mais, todo o mundo parece que está a asistir a cursos de formación en diversos oficios, iso está ben, formarse e imprescendible, pero por que non facemos o mesmo cando temos que adquirir conceptos que nos sirvan para orientar e educar mellor os nosos fillos e fillas.
Unha dás cousas que me chamaba a atención nesta charla que tiven cos país e nais, foi a sensación inicial que me transmitían, coma se estiveran o tanto de todo o que eu falaba, daban por feito que estaban, algúns, ben informados. Unha dás miñas intencións foi transmitir que o mundo dás adiccións evoluciona e os novos consumos están a orde do día e visto o resultado que conseguin vou a transmitirvos a todos e todas lectores, de que xeito están a divertirse os nosos mozos e mozas e máis en concreto cunha droga que temos moi aceptada na nosa sociedade e que é a que máis problemas está a xenerar na saúde,  estou a falar do alcol.

A accesibilidade dos mozos ás bebidas alcohólicas é cada vez maior, a pesar dás prohibicións impostas dá súa venda a menores. A idade media de inicio no consumo de alcol entre os escolares, segundo os datos dá Enquisa sobre Drogas á Poboación Escolar  (Delegación do Goberno para o Plan Nacional sobre Drogas), é de 13.6 anos, e a idade media de inicio de consumo semanal situar nos 14.9 anos, segundo esta fonte as mozas rexistran maior prevalencia de consumo de alcol, aínda que en cantidades menores. O 84.2% dos escolares consumiu alcol nalgunha ocasión e o 43.9% consome polo menos unha vez á semana. En canto os episodios de embriaguez o 41% dos escolares  emborracharonse nalgunha ocasión e o 23.6% non último mes. Un 80% dás mortes rexistradas entre adolescentes débense a causas violentas e dentro delas as relacionadas con drogas como o alcol representan o 50%, existindo unha maior porcentaxe de suicidios nos adictos a estas sustancias. Ademais, considéranse os factores familiares de gran importancia no inicio e curso clínico dá adicción o alcol e outras drogas, xa que ata un terzo dos nenos teñen a súa primeira oferta de consumo de bebida alcohólica dentro do ambiente familiar, polo que a implicación dá familia ten gran importancia en todo programa terapéutico.

Consumir alcol a través dos ollos, ou nariz ou, ata, por medio dá vagina para emborracharse canto antes. Son a última práctica entre os adolescentes dá que alertaron os expertos chámase tampón de vodka, unha impactante fórmula para embriagarse que consiste en empapar un tampón de alcol e introducilo pola vagina ou o ano.

Como exemplo podemos poñer ou “Eyeballing”, este consumo naceu non Reino Unido e estendeuse o resto de Europa e América a través de YouTube, o xogo con alcol máis perigoso que xamais se viu ata hoxe. O chamado “Eyeballing”, unha nova modalidade de tomar bebidas alcohólicas, que é cada vez máis popular entre os adolescentes, e que pode provocar non só intoxicación con alcol senón tamén perda dá vista. Consiste en envorcar vodka puro no globo ocular (algo así como “beber polos ollos”, para que o alcol entre o torrente sanguíneo máis rapidamente e lograr unha borracheira instantánea. O efecto é case inmediato, seguido de ardor, irritación e, nalgúns casos, inflamación.

Pero o máis alarmante é que pode provocar dános irreversibles: o potente destilado remove a membrana que protexe o ollo, queimando e rasgando a cornea, co que compromete a vista, advirten vos especialistas. En YouTube aparecen multitude de vídeos mostrando como diferentes grupos de amigos practican Eyeballing, mentres que en Facebook os fans multiplícanse tanto como os seus detractores.

Pero se isto parece unha barbaridade, outra práctica son os chamados “Tampax nas rocas” para porse “happy”, é unha dás últimas práctica entre os adolescentes dá que deron conta os expertos, chámase tamén tampón de vodka, unha impactante fórmula para embriagarse que consiste en empapar un tampón de alcol e introducilo pola vaxina ou o ano co fin de potenciar e acelerar o impacto dá bebida.
O tampón de vodka comezou en Estados Unidos, onde a idade legal para beber alcol é de 21 anos. Pero, pronto, estendeuse por Iberoamérica e Europa. Os que probaron esta perigosa moda argumentan que deste xeito evitan o mal alento e os atracones para colocarse pronto. A absorción pola mucosa vaxinal incrementa os efectos do alcol, que chega directamente o sangue sen necesidade de que pase polo fígado.

Con todo, os mozos ignoran que utilizar este tipo de métodos para divertirse os fins de semana pódelles saír moi caro. Desde a Sociedade Española de Xinecoloxía e Obstetricia informan de que o contacto do alcol coa pel non só destrúe toda a flora vaxinal, senón que pode causar serias infeccións. Esta é unha práctica que se realiza nos dous sexos, póla vaxina e o ano no caso das mozas e polo ano os mozos.

Xa vemos algunhas dás últimas prácticas que están a facer os nosos mozos e mozas e non é unha “lenda social”, senón que podedes acceder as redes sociais , buscar en google ou mellor para velo en vivo e en directo en YouTube e veredes estas prácticas.

Está claro que a mocidade busca outras variantes para a súa diversión destrutiva, pero que estamos a facer os país e as nais para poder evitar isto. Podemos facer unha pequena e  pararnos na nosa vida tan estresante, reflexionar sobre este tema e en definitiva que sociedade estamos a facer para que pasen estes feitos.

.

venres, 20 de xullo de 2012

CESAN A JUAN RAMON LUCAS, EL DIA EN QUE MURIO LA RADIO


Traigo a mi blog este comentario sobre el cese de Juan ramón lucas, por parte de Pablo Herreos, que ilustra perfectamente lo que también pienso sobre el tema.  Uno ya se empieza a cansar del intervencionismo de los partidos políticos en los medios, pero en este caso es que RNE, es la radio pública de todos...   Flaco favor le ha hecho el gobierno a la libertad de expresión, en fin...


El jueves pasado me colé por un huequillo en el Palacio de la Moncloa y escuché esto:
Rajoy: “Vamos a despedir a 300.000 empleados públicos y a Juan Ramón Lucas”
Asesor: “¿Por qué a Juan Ramón Lucas…?”

Rajoy: “¿Ves? ¡Soy un fenómeno! Nadie pregunta por los 300.000 trabajadores…”

Por aquello de que me coge cerca, he preferido esperar unos días para analizar el cese de Juan Ramón Lucas de Radio Nacional. Y pasada una semana, el poso que deja la decisión del Gobierno es nítido: todo el mundo -incluidos miembros del propio Partido Popular, en privado- cree injustificada y errónea la decisión de despedir a Juanra Lucas. Conozco a Juanra hace años, y desde hace dos temporadas he tenido además el privilegio de ser un trocito pequeño de su programa En Días Como Hoy, con una sección semanal sobre internet que hacía los viernes.


El caso es que el viernes pasado, y diciéndoselo al terminar el programa para que Juanra no pudiera despedirse de sus oyentes, el gobierno echó a Lucas de En Días Como Hoy. Por suerte, Toni Garrido aprovechó a su vez su último programa para despedirse y además hacer este precioso homenaje en antena a la radio libre y a Juanra (a Toni no lo despidieron porque justo se le terminaba el contrato, y él, listo como los ratones coloraos, dedujo que no le iban a renovar en septiembre  .

¿Por qué echan a Lucas?
Pues eso debería contestarlo el Gobierno, pero mi sensación es clarísima: por tocar las narices y por hacer un periodismo independiente de cualquier partido. A Rubalcaba o a otros dirigentes socialistas, Juanra les hizo en los últimos meses preguntas incómodas, como también se las hizo al Gobierno. La diferencia es que los socialistas no podían moverle la silla y el PP sí. Sí, el estilo de Lucas no es el incisivo de Ana Pastor, pero desde la amabilidad nunca ha dejado de cumplir con su obligación de contar las cosas con objetividad; no ha dejado de preguntar lo que debe a cada uno. Y probablemente a Dolores de Cospedal no le haya gustado que le preguntase hace unas semanas por sus tres sueldos, ni tampoco le gustaría a Soraya Sáenz de Santamaría que Juanra contrapusiese sus declaraciones de hace un año frente a las actuales, con opiniones completamente antitéticas sobre decisiones de gobierno que antes criticaban y hoy aplican. En fin, periodismo; nada fuera de lo normal en tiempos normales.


Como la mediocridad abunda en la política, ha faltado tiempo para que el portavoz del PP en RTVE, Ramón Moreno, saliera a decir que, tras las críticas que han suscitado relevos como el de Juan Ramón Lucas o Toni Garrido en Radio 1, “sólo hay mala fe“. Literal.

Se ve que el hombre quiere caer bien a sus superiores, porque el trabajo de Lucas en sus cuatro años de radio pública es tan impecable que hasta el propio Anson, sin conocerlo de nada, y nada sospechoso de ser anti-PP, ha salido a decir que su despido es un error garrafal del Gobierno (también lo dice Martínez Soler). Este despido ni siquiera se sostiene aludiendo a los recortes. Pero como entenderá el lector que yo mismo soy parcial en mi valoración de Juan Ramón Lucas, me remito a los datos del EGM: Lucas cogió el programa con 600.000 oyentes y lo ha hecho crecer todos los años, sin excepción, hasta los 1.429.000 oyentes que tenía hasta hoy. Es el dato más alto de toda la historia de RNE, por lo que parece que la gente ha apreciado su buen hacer con gobiernos del PSOE y del PP.

La sensación de amargura de los oyentes a través de los comentarios en medios sociales es absoluta: un millón cuatrocientas mil personas se sienten -nos sentimos- huérfanos y con ganas de no volver a poner la radio por las mañanas, sin que nadie encuentre consuelo ni razón para un despido tan arbitrario. No tenéis más que ver los más de 1.000 comentarios -se dice pronto- que la gente ha dejado en este post de Facebook del programa y en este otro sobre Lucas y su equipo, o todo lo que se ha dicho en Twitter. Ha sido tal el ruido negativo contra el Gobierno (hay hasta una protesta en Change.org con casi 20.000 firmas), que probablemente eso pueda salvar a Pepa Fernández -que presenta las mañanas de sábado y domingo- de ser despedida, como se esperaba. En las quinielas aparecía igual que Lucas y Garrido, pero lo de éstos ha sentado tan mal, que puede que a ella le salven la cabeza para que no parezca tan patética la conversión de una radio pública en la radio del Gobierno del PP.

¿Qué pretende el Gobierno con una decisión tan impopular? Supongo que poner a alguien dócil y dispuesto a decir lo que le pidan que diga. Pero es patético que en los tiempos de las redes sociales y del mundo líquido, nuestro Gobierno crea que poniendo una voz de su amo van a influir en alguien. El nombre del sustituto de Juan Ramón Lucas lo hicieron público ayer: Manolo HH. No lo conozco apenas, salvo por haber coincidido con él algunos viernes porque -curiosamente- Manolo HH era reportero del programa de Lucas. Me cae simpático y me parece un buen reportero, con mucho gancho para hacer conexiones en directo. De ahí a gobernar un programa de 6 horas va un abismo, pero no seré tan imprudente de juzgar a quien no conozco.

Si el PP quita a Lucas, el mayor motor de RNE durante los últimos 5 años, y lo sustituye por alguien a quien los oyentes apenas conocen, y a quien presumo que habrán pedido que no se salga del tiesto, el programa languidecerá. Y si eso sucede y vuelven a tener los 500 ó 600.000 oyentes de antaño, la influencia que el Gobierno pretende ejercer, caerá sólo sobre quienes ya están convencidos de antemano de lo bueno que es Rajoy, que nos lleva de excursión. Mientras, y por si el Gobierno tenía pocos problemas, ahora tienen un millón y pico de personas jodidas por quedarse sin su programa de radio favorito y con ganas de joder a quien se lo quitó. Para una cosa objetivamente buena que había hecho Zapatero, una radio y una televisión públicas de verdad, van y se las cargan.


Es graciosa la maniobra, porque a Juan Ramón Lucas lo han puesto en casa. Literalmente. Pero también en sentido figurado, sin quererlo. Leyendo los elogios de compañeros de profesión de todas las tendencias y de la gente en las redes sociales, yo diría que nadie ha hecho nunca tanto por la marca personal y por la credibilidad de Juanra Lucas como el Partido Popular. Juanra debería darles un porcentaje de sus ganancias futuras, pues sin pretenderlo le han dado alas…;).

Si a alguien le interesa saber cómo se trabaja con Lucas, mi experiencia es esta: desde mi primera aparición, lleno de nervios, hasta la última, ha habido decenas de mañanas en que he intentado divertir y divulgar sobre lo que sucede en internet; casi siempre con humor y buen tono, pero muchas veces reprendiendo al gobierno de Zapatero y al de Rajoy por su nefasta Ley Sinde y por plegarse de forma penosa al lobby de la industria musical. Siempre lo he criticado y, tanto con PSOE como con PP, Lucas siempre me ha permitido, a mí y a todos los demás colaboradores, que dijésemos lo que quisiéramos. Libertad de expresión se llama, Mariano.
Se lo he dicho en privado pero quiero hacerlo en público: muchísimas gracias, Juanra, por creer que yo podía aportar algo a ese equipo tan impresionante que tenías, y gracias por hacerme pasar miedo por tener enfrentarme cada semana a seleccionar temas que estuvieran a la altura del programa. Ha sido un placer compartir cartel además con colaboradores tan prestigiosos como los que Juanra tenía.
A los miembros del equipo: Araceli, Marc, Paula, Elena, Maribel, ‘Lauras’, Willy, Raúl, Enrique, Juanqui, Carlos, Meritxell, Fernando, Mónica, Loreto, Mar, Paloma, Yagoba…(seguro que me dejo a alguien…), siento no saber bien qué deciros. Mil gracias por cuidarme siempre y por mostrarme vuestro cariño. Aunque los mediocres os corten las alas, seguiréis brillando juntos o por vuestra cuenta. Ellos no. No os encabronéis y seguid dando ese ejemplo que dais cada mañana, aunque los directivos y los políticos no lo merezcan (los oyentes sí, y hoy os necesitan más que ayer).

Como hay quien me pregunta si seguiré con quien sustituye a Lucas, aprovecho para aunciarlo aquí: desde que supe que a Juanra lo despedían, me faltó tiempo para posicionarme públicamente a su lado y para criticar la sinrazón de su despido, una decisión más del gobierno contra sus ciudadanos. No tengo nada contra Manolo HH, ni sé si él contaría conmigo; pero no me veo yendo a un estudio de radio en el que me falta Juanra. Él me llamó y con él me voy. Pierdo un trabajo que me encantaba -y que me daba unos ingresos que necesito-, pero me hace más feliz ser leal a quien me eligió y tener la suerte de mandar en mi destino. ¡Suerte a los profesionales y a los oyentes! Parafraseando a Don McLean, el despido a Juanra Lucas es the day the radio died. Fundido a negro, que vuelve el NO-DO.

xoves, 5 de xullo de 2012

José Luís Calvo recibe o premio ao Executivo do Ano en Galicia


(A Coruña, 05/07/2012).- José Luís Calvo, Presidente do Grupo Calvo, recolleu esta noite no Hotel Hesperia Finisterre o premio ao Executivo do Ano en Galicia co que a revista executivos recoñece o seu traballo á fronte dunha das maiores compañías do noso país.

O acto estivo presidido por María Vitoria de Vermellas, conselleira delegada do Grupo Vivipress e editora da revista executivos. quixo agradecer o apoio institucional a esta iniciativa e a boa acollida entre os empresarios galegos que fixeron posible esta segunda edición dos Premios Executivos Galicia. Doutra banda, unha das cousas importantes que transmitiu "é que temos que cambiar o chip, temos que empezar a pensar en positivo, esquecernos de que existe esta crise tan profunda e empezar a traballar para saír adiante".

Pola súa banda, Carlos Negreira, Alcalde da Coruña, na inauguración do acto quixo reivindicar o papel do empresario, xa que "son absolutamente necesarios. Esta sociedade non terá enerxía, nin riqueza, nin ideas se non ten bos emprendedores". Ademais, destacou a importancia de ter confianza sobre todo nas institucións, para o que "debemos traballar todos moi seriamente nese camiño", e da innovación, que é o que marca a diferenza entre as sociedades líderes ou as que simplemente copian. "Polo tanto A Coruña neste século XXI tamén ten ese reto".

José Luís Calvo no seu discurso de agradecemento, tras recoller o galardón, quixo facer partícipe deste a todo o equipo do Grupo Calvo, os seus familiares e a todas as persoas que lle apoiaron o longo de toda a súa traxectoria profesional. Así, explicou que este premio representa o esforzo que realizaron desde o grupo durante os últimos 72 anos, "pero tamén representa algo máis. Este premio é un aplauso a Galicia, os homes e ás mulleres que se espertan cada día cunha ilusión e unha esperanza de cambio e dun futuro mellor. É un recoñecemento á forza galega, esa que nos permitiu afrontar con amorne as situacións máis adversas e repornos con éxito". destacou ademais o papel dos mozos de continuar no futuro co labor dos empresarios de hoxe.

O broche final púxoo Alberto Núñez Feijóo, Presidente da Xunta de Galicia, que quixo agradecer o traballo de todos os premiados porque sen eles Galicia sería distinta. fixo referencia á actualidade dura que se está vivindo pero sen deixar de lado a idea de que "estámolo facendo mellor que a media, por non dicir que o estamos facendo mellor que os demais e iso non é casualidade. Iso é o produto dun traballo, dunha forma de ser, unha forma de entender e dalgúns principios básicos, sempre empresariais e familiares". Estes principios son os que hoxe sitúan a Galicia, aínda tendo unha situación de complexidade, con 5 puntos menos de paro que a media de España. "E se temos menos paro é porque temos un tecido empresarial que nos está dando un certo respiro". Tamén fixo énfase en que o espírito innovador é a clave do éxito.

No mesmo acto, a publicación económica recoñeceu o traballo das Institucións, entregando á Autoridade Portuaria da Coruña o recoñecemento ao Liderado.

Nesta segunda edición dos Premios Executivos Galicia tamén foron premiadas Grupo Rodman (Estratexia Empresarial), Engasa (Empresa Enerxética), Invertaresa (Xestión Empresarial), GalChimia (Innovación), Feiraco (Calidade), Balneario de Mondariz (Proxecto Turístico), Leite Rio (Marca), R (Vangarda) e o Hotel Hesperia Finisterre (Excelencia). Ademais, executivos quixo entregar o galardón á Traxectoria Profesional a Antonio Fontela

luns, 2 de xullo de 2012

GRUPO CALVO, SUMASE A 13 GRANDES FIRMAS GALEGAS, PARA PROMOVER A RESPONSABILIDADE SOCIAL EMPRESARIAL



Un conxunto de 13 grandes firmas galegas selaron este luns un acordo polo que crean un grupo de representación en materia de responsabilidade social empresarial (RSE) para promover iniciativas neste ámbito e tutelar ás pequenas e medianas empresas (pemes) que emprendan accións neste sentido.

A conselleira de Traballo e Benestar, Beatriz Mato, presidiu a constitución do grupo, que foi impulsado polo Goberno galego. Trátase, dixo, dunha iniciativa "pioneira" en Galicia e en España que permite que cada gran empresa participante tutele a dúas pemes e, ademais, que estas sociedades desenvolvan "unha axenda de traballo común".

No acordo participan Blusens, Congalsa, Feiraco, Gadisa, Grupo Calvo, Grupo Ingapan, Grupo Pontes, Fillos de Rivera S.A., Inditex, Martín Códax, Pescanova, R Cable e Telecomunicacións S.A. e Vegalsa-Eroski.

O grupo traballará mediante encontros nos que as empresas compartirán as súas experiencias e buscarán solucións para as pemes. O obxectivo da tutela é que as grandes firmas acompañen ás pequenas e medianas empresas que inician accións de RSE e estas fórmense e poidan contar con ferramentas simplificadas que lles permitan "superar as barreiras" que lles impiden avanzar neste ámbito, explicou Mato.

A conselleira destacou a necesidade de "compatibilizar" o obxectivo do éxito empresarial cos beneficios para o conxunto da sociedade e animou ás empresas a desenvolver "valores engadidos" nun contexto no que os mercados vólvense cada vez máis competitivos.

UN MODELO "MÁIS ÉTICO"

As iniciativas de RSE, sostivo, "melloran a imaxe e outorgan unha diferenciación positiva" ás empresas. A pesar diso, indicou que a crise "exerce un freo importante" a estas prácticas e citou estudos que apuntan a que unha de cada tres empresas españolas abandonaron por este motivo as actividades de responsabilidade social nos últimos anos en España. A taxa é superior nas pemes que nas grandes empresas e o tecido galego componse, fundamentalmente, das primeiras, subliñou.

A Xunta, afirmou Mato, aposta por desenvolver e impulsar as iniciativas de responsabilidade social empresarial que é obxecto, de feito, dun acordo dentro do diálogo social.

Esta iniciativa conta co respaldo da Comisión Europea e do Fondo Social Europeo, explicou e fixou como obxectivo "situar ás empresas galegas como referentes en RSE". O acordo deste luns, dixo, é "un paso adiante" para promover un novo modelo empresarial "máis ético, máis transparente e máis sensibilizado coa contorna".

.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...