luns, 11 de febreiro de 2013

RENUNCIA EL PAPA Y COMIENZAN LAS QUINIELAS

Posibles sucesores de Benedicto XVI .  Los considerados 'papables' con más opción

La inesperada renuncia del Papa Benedicto XVI generó la especulación en diversos medios de comunicación y conocedores del Vaticano sobre la posibilidad de la elección del primer Papa no europeo en la historia de la iglesia católica.

El diario el País, por ejemplo, planteo la posibilidad de que el próximo pontifíce sea de origen latinoamericano. En esta parte del mundo, dice el influyente medio, habita el 42 por ciento de los católicos, el bloque más numeroso de fieles en todo el mundo de los 1.200 millones de seguidores que profesan esta religión. La cabeza visible de la Iglesia Católica podría estar en manos de otras nacionalidades, aunque no es un secreto que los italianos quieren que el próximo Papa sea de su país.
El colegio cardenalicio, integrado por 118 cardenales con derecho al voto, es decir menores de 80 años, deberá elegir al Papa a mediados de marzo.


LOS QUE ESTAN EN PRIMERIA LINEA


1. João Braz de Aviz, de 65 años, es un cardenal brasileño y actual Prefecto de la Congregación para los Institutos de Vida Consagrada y las Sociedades de Vida Apostólica.


2. Timothy Michael Dolan, 62 años, es un pospular cardenal y arzobispo católico de Nueva York.Es la cabeza visible de los catolicos en Estados Unidos.








3.Leonardo Sandri, 69 años, es un cardenal argentino de la Iglesia Católica. Actualmente es Prefecto de la Congregación para las Iglesias Orientales y consejero de la Comisión Pontificia para América Latina (CAL) entre otros puestos. Sandri es reconocido por anunciar públicam
ente la muerte de Juan Pablo II en la Plaza de San Pedro.



4.Marc Ouellet, de 68 años, es un cardenal canadiense. Actualmente ocupa el cargo de Prefecto de la Congregación para los Obispos y Presidente de la Pontificia Comisión para América Latina. Ouellet habla correctamente seis lenguas: francés (es su lengua nativa), inglés, español, portugués, italiano y alemán.







5. Angelo Scola, de 71 años, es un cardenal italiano y la esperanza de muchos italianos para recuperar el trono de San Pedro. Tras ser patriarca de Venecia, fue nombrado arzobispo de Milán por el papa Benedicto XVI el 28 de junio de 2011. A su favor tiene que es uno de los referentes en el entendimiento entre musulmanes y cristianos.








6. Peter Turkson, de 64 años, es el líder la de la Oficina Vaticana para la Justicia y Paz, y portavoz de la Iglesia en asuntos sociales. Originario de Ghana, es la carta más visible de África.









7. Gianfranco Ravasi, tiene 70 años. Es un cardenal italiano, presidente del Consejo Pontificio para la Cultura y de la Pontificia Comisión de Arqueología Sagrada. Su perfil está involucrado hacia la docencia.









8. Odilo Pedro Scherer, de 63 años, es un Cardenal brasileño de la Iglesia Católica. Actualmente se desempeña como arzobispo de São Paulo, y fue elevado al cardenalato en 2007.








9. Luis Tagle, de 55 años, es un obispo católico filipino, arzobispo de Manila y Cardenal de la Iglesia Católica. Se le reconoce por ser muy cercano a Benedicto XVI y por ser muy carismático.








10. Cristoph Schoenborn, austriaco de 67 años, es un ex alumno de Benedicto XVI y es el arzobispo de Viena.












SEGUN LOS PERFILES MI APUESTA ES POR:

Marc Ouellet (La Motte, 8 de junio de 1944) es un cardenal canadiense. Actualmente ocupa el cargo de Prefecto de la Congregación para los Obispos y Presidente de la Pontificia Comisión para América Latina. Ouellet habla correctamente seis lenguas: francés (es su lengua nativa), inglés, español, portugués, italiano y alemán.


 El 25 de mayo de 1968 fue ordenado sacerdote. En 1970 se traslada a Colombia para enseñar teología en el seminario mayor de Bogotá. Ingresó a la Sociedad de Sacerdotes de San Sulpicio en 1972.

Prosigue sus estudios en Roma, obteniendo en 1974 la licenciatura en filosofía por la Universidad Pontificia de Santo Tomás de Aquino. Vuelve a Colombia como profesor y miembro del seminario mayor de Manizales. Dos años desués regresa a Canadá. En 1978 decide proseguir sus estudios y en 1982 consigue el doctorado en teología dogmática por la Pontificia Universidad Gregoriana. Ese mismo año regresa a Colombia como profesor en el seminario de Cali. En 1983 es nombrado rector del seminario mayor de Manizales hasta 1988,[1] cuando es nombrado 1er Consultor del Consejo Provincial Canadiense de Sulpicianos y profesor del seminario de Montreal. En 1990 es nombrado rector de este seminario[1] y en 1994 rector del seminario de Edmonton. Del 1996 al 2002 fue ordinario de teología dogmática en Roma por la Pontificia Universidad Lateranense.

Obispo y Arzobispo El 19 de marzo de 2001 es consagrado obispo por el papa Juan Pablo II, que lo había nombrado el 3 de marzo secretario del Pontificio Consejo para la Promoción de la Unidad de los Cristianos asignándole la sede titular de Agropoli.

El 15 de noviembre de 2002 es nombrado arzobispo de Québec y primado de Canadá.

Es elevado a cardenal el 21 de octubre de 2003 por el papa Juan Pablo II que le asigna el título de Santa Maria in Traspontina.

El 30 de junio de 2010 el papa Benedicto XVI lo nombra prefecto de la Congregación para los Obispos y presidente de la Pontificia Comisión para América Latina.

Ha sido Legado Pontificio para las siguientes celebraciones:

Apertura de la Peregrinación a la "Sacra Túnica" en el V Centenario de la Ostentación Pública (Catedral de Trier, Alemania, 13 de abril de 2012).

50° Congreso Eucarístico Internacional (Dublín, 10-17 de junio de 2012).

El cardenal Ouellet es miembro de la Academia Pontificia de Teología.

luns, 4 de febreiro de 2013

ENSINO E POLITICA LOCAL, MAIS UNION E MENOS DEMAGOXIA

É curioso as liortas que teñen os políticos no  faladoiro de RADIO VOZ BERGANTIÑOS tódolos martes, cada quen ve un feito sempre desde posturas opostas, normal, será para reafirmarse cada quen na súa carreira persoal para achegarse a cadeira de brazos de mando do Concello. Ata aquí todo “Anormal”, o curioso é que no faladoiro están tres das cabezas de lista a alcaldía polo PP, TEGA, PSG-PSOE e un concelleiro do BNG (que mandar tamén manda) xa que o alcalde seguro que non acode por ter programa propio.

A Carta ben a conto que no faladoiro do martes catro de nadal, falaron as súas señorías do ENSINO en carballo, e o que escribe encendiu a radio do coche para ir o traballo e o pouco de escoitar tamén me encendin eu, o non dar crédito o que escoitaba, que se a culpa é do goberno local, que non teñen preocúpanción polo ensino...  sobre todo o representante do PP, pero un que sabe algo do tema por empezar nunha anpa, nun consello escolar, nunha federación municipal de país e na federación provincial e actualmente no Consello Escolar Municipal e o máis importante como pai.  Un  xa viu pasar a todolos alcaldes dá democracia e pode opinar sobre o tema.

En primeiro lugar chamoume a atención o pouco coñecemento ou amnesia temporal dalgún, xa que teñen que saber que o tema dá zonificación dos centros xa está arranxado neste curso, por certo tratado no Consello Escolar Municipal nunha comisión formada para ese efecto e tido en conta pola delegación provincial que así o fixo por en marcha, do mesmo xeito que está creada tamén outra comisión para intentar unificar os horarios de tódolos colexios e institutos e tamén para arranxar o tema do transporte para que tódolos centros teñan xornada única. Así como neste consello tratanse moitos temas para beneficio do pobo e ca colaboración dá Inspectora de Educación dá Xunta. Ou non lles informan ou non se interan.

Pero que farrapas de gaitas que se o Alcalde non se move e que seguimos cos problemas de fai dez anos como dicía o alcaldable do PP, pois si señor a botar a vista atrás e mirar quen gobernou na  Xunta que é quen ten as competencias e ollo, que moitos dos Delegados/as Provinciais amosaban boa disposición pero a cúpula aparcaba os proxectos de carballo, como se pode falar de eneficiencia do gobernou local, se o actual asumiu obras dá Xunta e colaboración con outras adiministracións como a deputacion no caso dá construción dá segunda gardería municipal e a Xunta ca ampliación do colexio bergantiños, si eu xa oin en Carballo o Conselleiro Celso Currás (PP) que no seguinte curso xa estaba e mira que choviu desde entón.

Pero o que máis me doe e escoitar que o gobernou local non colabora co ensino, un que está presente en moitos foros pode dicir ca boca chea que iso e unha “MENTIRA”, eu son moi crítico co gobernou local en moitos eidos dá política local, pero no ensino tanto ca Concelleira como co Alcalde podo dar fé do traballo ben feito e dá colaboración que  prestan os colexios e I.E.S., así como a  boa sintonía cos Xefes territoriais de Educación.

Para rematar sempre os gobernos do concello de carballo tiveron un trato amable cos centros escolares, non sería xusto se non dixera que o actual gobernó  é o que máis sensibilidade ten, pero tamén teríamos que  lembrar a Marcelino Collazo concelleiro do gobernou do PP, que baixo a súa batuta case tódolos patios cubertos que teñen os centros foron obra súa o  igual que outras melloras, e mais nas últimas eleccións que perdiu o PP, Incluia non seu programa electoral unha dás últimas actuacións que non era outra que a constricción do patio cuberto do colexio dá cristina. Cas novas eleccións chegou o tripartito e nunha reunión cos señores, Ferrero,  Andrade e Viña, decidiuse construír o pavillón dá cristina financiado o cen por cen polo concello, e foi aprobado no pleno cos votos en contra do PP que capitaneaba o Sr. Sueiro, manifestando este que o concello non tiña que gastar en obras que non fosen da súa competencia, vou facer un pouco de demagoxia como os políticos, “notase que a que se mollaba era a miña filla e os seus compañeiros  e non a del”

Podería falar máis , pero teño que deixar material na recámara. Vouno deixar ben clariño, eu non són do BNG, pero como Cristián a  “Deus o que é de Deus e o Cesar o que é do Cesar”. Felicitacións o goberno actual de carballo por estas e outras tarefas realizadas e por estar sempre o lado do ensino público e de calidade, segan Sr. Alcalde e Sra. Concelleira de Educación como ata agora, que van vostedes polo bo vieiro e saúdos as suas Señorias.

sábado, 19 de xaneiro de 2013

CANDO O ANLLONS CRECE - INUNDACIONS- REPORTAXE FOTOGRAFICO

 
HOXE FOI OUTRA CHAMADA DE ATENCION QUE CANDO AS FORZAS DA NATUREZA AVANZAN TIRAN PARA ADIANTE E BUSCAN O SEU CURSO NATURAL.   A XORNADA DE HOXE MAIS ALA DE SER UN DIA DESAPACIBEL, O ANLLONS VOLVE AVISAR, SE NON PARARA DE CHOVER, SEGURO QUE AS CONSECUENCIAS PARA CARBALLO PODIAN SER MOITO MAIS PREOCUPANTES A CONSECUENCIA DA CRECIDA DO RIO. ZONAS COMO O PARQUE DO ANLLONS, O QUINTO E MOITOS GARAXES E EDIFICIOS, ESTIVERON A PIQUES DE VOLVER A RETOMAR INUNDACIONS DO PASADO, ALGUNS GARAXES TIVERONAS IGUAL.

ESTA CLARO QUE O RIO BUSCA A SUA SAIDA NATURAL E DESDE O PARQUE DO SAN MARTIÑO ATA A PONTE DA FABRICA DE CALVO, ENCONTRA VARIOS ATRANCOS EN FORMA DE ESTREITECES DO CURSO, POLA CONSTRUCCION DE EDIFICIOS SOBRE O RIO (PONTE DO SAN MARTIÑO),  E UN POUCO MAIS ADIANTE A (PONTE DE ISABEL II ), TAMEN NON ESTARIA DE MAIS QUE OS OCOS QUE TEN A BALUASTRA DE GRANITO QUE CANALIZA O RIO ESTIVERAN TAPADOS, POLO MENOS FARIA DE PARAPETO PARA A AUGA, AINDA QUE SAIRIA POLAS TAXEAS DAS RUAS.  TAMEN OUTRO ATRANCO NESTES CASOS E A PONTE DE MADEIRA  DO PARQUE DO ANLLONS AINDA QUE CHEGADA A ESTA ALTURA A AUGA SAIRIA POLOS LADOS.
PERO O MAIS IMPORTANTE E O ESTREITAMENTO DOS ARCOS E AS CASAS DO QUINTO QUE NON PERMITEN CANALIZAR O RIO E DESBORDASE POLOS LATERAIS E PARA REMATAR A PONTE DE CALVO QUE A PESAR DE SER MOI ALTA, O QUE LLE FALTA E UNS ARCOS, PARA CANDO PASEN ESTAS CRECIDAS E A AUGA PODA CORRER LIBREMENTE E NON FAGA REPRESA .

ESTA CLARO QUE O DIA QUE SE PRODUZCA UNHA GRAN DESCARGA DE AUGA E O RIO NON PODA IR POLOS SEUS DERROTEIROS NATURAIS, BUSCARA A SAIDA MAIS FACIL. E QUE NON LLE QUEDE DUBIDA A NINGUEN QUE A PARTE BAIXA DE CARBALLO CONVERTIRASE NUN GRAN LAGO, SE NON O REMEDIAN OS QUE PODEN O RESTO SO ME QUEDA DESEXARLLE SORTE.


PARQUE SAN MARTIÑO

PONTE MILAGROSA
DESDE O CEMITERIO DE BERTOA
DESDE A ESTRADA DO AÑON DE BERTOA
BOSQUE DO AÑON
PARQUE DO SAN MARTIÑO

ZONA DETRAS DA ESTACION AUTOBUSES
DETRAS DA EXPLANADA DO COLEXIO DA CRISTINA
O QUINTO
ESTRADA O MUIÑO DO QUINTO
O REMATE DO DIA,

venres, 18 de xaneiro de 2013

CAMPAÑA PUBLICITARIA GRUPO CALVO: "A UNHA NAI É IMPOSIBLE ENGANALA"

 



"A UNHA NAI É IMPOSIBLE ENGANALA" Supoño que ti, do mesmo xeito que me pasa a min, o escoitar esta afirmación asentes coa cabeza e pensas: "Á miña nai tamén é imposible colarlla." E é que é así, non coñezo a ninguén que consiga enganar a unha nai. ¡E a verdade é que todos o intentamos unha chea de veces! ¡Como! Que ti o conseguiches? Pénsao ben? Efectivamente, querido amigo, ata cando pensamos que lla colamos, a realidade é que ela o sabe. Poida que faga a vista gorda e por non montar lio déixeo pasar. Pero ti sabes que ela o sabe. Ou non? É así, poida que fagan cousas incomprensibles para nós, ata que creas que se equivocan. Pero non che atrevas a dubidar do seu infalibilidad, poida que ás veces e só ás veces miren para outro lado. Pero elas sempre, e cando digo sempre, quero dicir sempre, teñen razón. E claro, cando reflexionas sobre isto dáste conta que hai que contalo, que as nais merécense ese recoñecemento que se gañaron con anos, que digo anos, con séculos de infalibilidad. E iso é precisamente o que pretendemos coa nosa campaña, darlles o xusto recoñecemento que se merecen e mostrar dunha forma sensible ese instinto característico das nais. Esas nais preocupadas polas súas familias, ás que non se lle escapa nada e que non se lles pode enganar nin mentir porque saben perfectamente o que é bo e o que non, sobre todo á hora de elixir entre que atún claro deben de comprar. En definitiva facer unha homenaxe ao instinto que as fai ser as heroínas das casa. ATÚN CLARO CALVO.


.

xoves, 3 de xaneiro de 2013

Carballo recuerda a O Xestal a los 20 años de su muerte



LA VOZ DE GALICIA
Escrito por: M. P. Valle

Cuenta el escritor Manuel Rivas en una de las primeras páginas de su último libro, As voces baixas, que entre los primeros recuerdos de su infancia está el de escuchar los cuentos que Carlos Díaz Gestal, O Xestal, contaba los domingos en la radio. Rivas, como muchos de los que fueron niños (y adultos) en los sesenta y setenta, recuerda con cariño la ironía y la retranca con la que este carballés de adopción (nació en A Coruña y se crio entre Oleiros y Sada, pero residió durante los últimos 20 años de su vida en O Seixo, parroquia de Lema) narraba todo tipo de anécdotas del mundo rural. Músico, humorista, y, sobre todo, «contador de contos», O Xestal fue un hombre muy querido en Bergantiños y en toda Galicia, donde popularizó temas míticos como Apaga o candil o la Foliada de Montemaior.

Pero O Xestal, que en los últimos años de su vida fue también colaborador de Antena 3 Bergantiños, precursora de la actual Radio Voz, se fue demasiado pronto. Falleció a los 59 años como consecuencia de un derrame cerebral. El 4 de enero de 1993. Mañana hará, por tanto, 20 años de su muerte. De la desaparición de un gallego orgulloso de serlo, un hombre con una memoria prodigiosa que se preocupó por recuperar temas del folclore tradicional y que siempre estuvo dispuesto a abrir las puertas de su casa a todo aquel que lo necesitase -él mismo, y con humor, definió su vivienda de O Seixo como «a fonda do sopapo»-. Un defensor de la cultura gallega y un profundo conocedor de la realidad del país. O Xestal, enterrado en el cementerio de San Martiño de Razo, fue despedido como se merecía. El día de Reyes de 1993 las gaitas sonaron en su honor y su bombo, en silencio para siempre, reposó sobre su ataúd durante el oficio religioso.

Hace tres años, a finales de enero del 2010, numerosos artistas gallegos, como Mini e Mero, Cándido Pazó o una representación de Luar na Lubre, participaron en el homenaje que la agrupación cultural Lumieira, que hoy preside Rosalía Fernández Rial, le rindió en el Pazo da Cultura y el que se pudieron ver algunas de las fotografías que ilustran esta página, recogidas por Xosé María Arán. Un festival presentado por Xurxo Souto en el que también participó el coro Aires de Bergantiños, que Carlos O Xestal fundó en 1985 (también puso en marcha el Coro da Casa de Galicia en Harnen, en Holanda).

El actual presidente de la agrupación carballesa, Pedro Luis Fernández Pombo, explicaba ayer que este año también tienen previsto homenajear a su fundador. No será mañana, pero sí en los primeros meses del año. La proliferación de actos navideños, explicaba, les han hecho retrasar ligeramente los actos de recuerdo.

El coro Aires de Bergantiños participará, con toda seguridad, en el homenaje que preparará la concejalía de Cultura, que dirige Mar Eirís Villar, y que estos días se está centrando en la cabalgata de Reyes que se celebrará el sábado. «A coincidencia nas datas fai que retrasemos unhas semanas a homenaxe, pero non nos esquecemos de O Xestal», aseguraba ayer Mar Eirís, quien añadía que los actos de recuerdo a Carlos Díaz se incluirán, probablemente, en el programa de los Venres Culturais, que se presentado tras las vacaciones de Navidad.

Quizás el 20.º aniversario de la muerte de O Xestal también sería un buen momento para recordar (y por qué no, reeditar) algunos de sus discos, como Música y cuentos gallegos, O Xestal cos seus gaiteiros, Contos que van pra feira, Contos de Bergantiños, o San Fins do Castro, entre otros y que le sirvieron para recibir, en 1964 la Medalla al Mérito Turístico. Por cierto, fue el entonces ministro del ramo, Manuel Fraga, el que se la impuso. Seguro que hoy O Xestal contaría una buena historia sobre ese premio.


http://www.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/2013/01/03/carballo-recuerda-xestal-20-anos-muerte/0003_201301C3C12991.htm



.

domingo, 30 de decembro de 2012

VIEIRO QUEDA SIN FONDOS PARA PREVENCION ESTE AÑO Y EL PROXIMO

22 ANOS DE ILUSION, O ENGANO DÁ XUNTA DE GALICIA E UN S.O.S.



Fai 22 anos que se constituía a Asociación Antidroga Vieiro en Carballo, foi froito de todo o movemento social de Carballo e do propio apoio do Concello. Pero o máis importante foi o convenio establecido desde o comenzo pola Consellería de Sanidade dá Xunta de Galicia e o Concello de Carballo ca dotación económica que sería xestionada - como entidade prestadora de servizos - pola Asociación Vieiro. Así foi acordado polo pleno do Concello de Carballo composto por: IxC, PP, BNG e PSOE e así continuou aprobándose ano tras ano, ata hoxe.

Con estes fondos foron moitas as actividades desenvolvidas e os proxectos realizados, tamen moitas horas de voluntarios e profesionais, isto todo recoñecido pola propia Xunta de Galicia a Vieiro como entidade “Declarada de interese para a Comunidade Autónoma de Galicia en materia de drogodependencias”.

Paradoxas dá vida, a Vieiro chegoulle o agasallo de nadal de forma cruel e inxusta por parte dá Consellería de Sanidade dá Xunta de Galicia, o non asinar o convenio que tiña comprometido co Concello para o 2012, ou sexa un tremendo engano, que Vieiro supera este ano polo remanente económico que tiña. Pero tamen mándannos outro, o comunicarlle o Concello que tampouco asináse ningún convenio para o 2013.

Xa comezamos os recórtes: proxectos, revista, gastos xerais, profesionais contratados dos programas… e o que mais me doe, que si non se encontra financiamento, teremos que despedir a nosa educadora social que leva 22 anos con nos. Desde aquí fago un chamamento especial os políticos e tamén a empresas e xente de ben, para que se volva a mostrar aquela marea de solidaridade de fai 22 anos e que Vieiro poda seguir traballando outros tantos anos.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...